دئمکراتیک تورکچولوک

يکي دو سال است که عده اي از شوونيستها،درمقابل کاربرد واژه”آذربايجان جنوبي”اقدام به کارگيري واژه به اصطلاح “ايران شمالي” کرده و از اين اصطلاح در مطبوعات داخلي و خارجي ، صفحات اينترنتي و ديگر رسانه ها بهره جسته و به تعبير خودشان، جواب محکمي به کساني داده اند که اصطلاح ” آذربايجان جنوبي” را بکار مي گيرند !

حال با نگاه به واقعيتهاي تاريخي گذشته و اينکه ” آذربايجان جنوبي ” چه معنا و مفهومي را مي رساند و از بکار گيري ” ايران شمالي” چه اهدافي دنبال ميشود٫ مطالبي را بيان ميکنيم.

جنبش دانشجويي آذربايجان يكي از اساسي ترين ارکان حركت ملي آذربایجان بوده است. آغاز و شكل گيري حركت ملي از محافل دانشگاهي بوده و دانشجويان در تمام عرصه هاي آن حضور فعال داشته اند. در چند سال اخير جنبش دانشجويي آذربايجان توانسته خود را به اين اسم از جنبش دانشجويي ايران جدا كرده و براي خود هويت مستقلی تعريف كند. با توجه به اهميت و نقش جنبش دانشجويي آذربايجان، تاثير هدايت صحيح آن در پیشبرد اهداف حركت ملي است كه دقت دشمنان حركت ملی هم به اين بخش از حركت معطوف شده و وقايع اخير نشان مي دهد كه آنها چقدر در مقابله با جنبش دانشجويي آذربايجان مصمم هستند. در اين مقاله نويسنده ضمن اينكه خود از فعالين دانشجویی است، با نگاهي انتقادي به عملكرد جنبش دانشجويي آذربايجان در سال هاي اخير به بيان موارد زير مي پردازد:

مفهوم توتالیتاریسم و ایدئولوژی مفهوم‌ هایی به شدت مجادله انگیزند (1). موضوع بخش مناسب بحث‌ها معین کردن تعریف مناسب، یعنی کاربرد منطقی و موجه است. امّا مانند هر کاربردی بنا بر کاربردهای هماورد محل مجادله است. داو گفتمان، امکان بناکردن یک مفهوم است. این دشواری بويژه در مفهوم توتالیتاریسم اثر می گذارد؛ زیرا کاربرد آن مستلزم کاربرد ایدئولوژی است، عکس آن درست نیست. از نظر فرانسوا فوره « پیش از قرن 20 دولت یا رژيم ایدئولوژیک وجود ندارد. شاید بتوان گفت که روبسپیر قصد آن را در بهار 1794 با جشن پرستش خدا و ترور بزرگ طرح ریزی کرد. هر چند این کار فقط چند روز طول کشید. مراجعه به خدا از نمونه مذهبی است. در صورتی که اینجا من از ایدئولوژی، سيستم های توضیح جهان را می فهمم که در خلال آنها کنش سیاسی انسان ها، با رد هر نوع خداگونگی خصلت تقدیری دارد. در این معنی، هیتلر  از یک سو، لنین از سوی دیگر، نظام های از پیش ناشناخته خودشان را پی ریزی کردند» (2). این قطعه که ایدئولوژی را تعریف کرده، بدون ذکر واژه روی توتالیتاریسم به عنوان رژيم ایدئولوژیک تکیه می کند. بنابراین، کشمکشی که مفهوم توتالیتاریسم موضوع آن است، با کشمکشی که با موضوع ایدئولوژی ارتباط دارد، تشدید شده است.

زندانیان سیاسی به شدیدترین، غیرانسانی ترین شکنجه های موجود از جمله، شلاق، ضرب و شتم توسط چماق و باطوم، اعدام و غیره محکوم میگردند، و یک چنین اعمال مکرراٌ بمنظور بیرون کشیدن اطلاعات و یا حتی گرفتن اعترافات کذب بر روی متهمین صورت میگیرد.

زندانیان محبوس در سلولهای انفرادی از کمترین حقی برای داشتن ملاقاتی برخودار نمی باشند، هرچند که در زمانی هم که در بند عمومی بسر می برند تنها اجازه ی داشتن ملاقاتی را برای مدت زمان کوتاهی همچون پانزده دقیقه در هر دو هفته یکبار را دارا میباشند.

عليرضا جوانبخت قولونجو سخنگوي آسمک:

وضعیت نگران کننده زندانیان سیاسی آذربایجان

زندانیان سیاسی آذربایجان در وضعیت بسیار نگران کننده ای به سر می برند. اخبار کاملاْ موثقی در خصوص شکنجه سعید متین پور٬ جلیل غنی لو و امیر عباس بنایی کاظمی وجود دارد. هم اکنون سعید متین پور(روزنامه نگار- فعال حقوق بشر)٬ جلیل غنی لو٬ بهروز صفری٬ کریم پذیره٬ ولی صیامی٬ امیر فراهانی٬ ابراهیم معینی٬ حسین فروهیده(خطیبی)٬ ایرج ناجی٬ ائلياز يئکنلی٬ مهدی (ائلمان) نوری(دانشجو)٬ امیر عباس بنایی کاظمی٬ هادی حمیدی شفیق(دانشجو)٬ ائلياز يکتلي(روزنامه نگار)٬ انصار قاراداغلی٬ چنگیز بخت آور٬ علی(سلیمان) شبانی٬ عباس لسانی٬ حسین رستمی٬ میر ستار محمدی و مسعود سلطانی در زندانهای زنجان٬ ارومیه٬ تیریز٬ نقده (سولدوز)٬ اردبیل٬ خوی و تهران زندانی هستند. دست کم ۵۰ نفر دیگر نیز بدون اینکه هویت آنها معلوم باشد در بازداشتهای مخفی و غیر رسمی شهرهای آذربایجان در حبس می باشند. احتمالاْ چند از زندانیان در خوی و نقده با اتهامات سنگینی نظیر جاسوسی روبرو هستند.

لیست کمیته دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان ( (ASMEK

امروزه حقوق بشر حداقل در عرصه اندیشه و خصوصاً عرصه روابط بین الملل به صورت گفتان مسلط مطرح گردیده و دیکتاتورترین حکومت هم جرات مخالفت علنی با آن را ندارد. و کسی و هیچ حکومتی حداقل در حد گفتار به نقض آن افتخار نمی کنند بگذریم از اینکه هنوز هم حقوق بطور کلی و حقوق بشر به طور اخص نتوانسته خود را از تسلط قدرت و سیاست نجات بدهد این وضعیت در کشورهای جهان سومی وضعیت پیچیده و بغرنجی را به خود گرفته است ، حقوق بشر هر چند به طور نسبی از زمان تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر با لحاظ فراز و نشیب های مختلفی که طی کرده توانسته خود را به پارادایم مسلط شدن نزدیک کند ولی همچنان در عرصه های مختلف مدنی ، سیاسی، اجتماعی، محیط زیست، صلح و اقتصاد می لنگد.

‏با فروپاشی اتحاد شوروی درسال 1991رقابت برسرنفوذ ایران وترکیه درقفقاز و آسیای میانه شدت گرفت با اینکه هردو طرف بطور رسمی این رقابت را انکار می‌کردند ولی یاز رقابت درجریان بود(1)کشمکش ترکی-ایران برسرنوع جکومتها بود چرا که ترکیه کشوری سکولار ،دموکراتیک و غربگرا بود درحالی که ایران کشوری اسلامی و مذهبی بانگرش ضدغربی ،ازاین منظربجزتاجیکستان در سایر کشورهای قفقاز ترکیه ازجایگاه قویتری برخورداربود چراکه رهبران اکثرکشورهای آسیای میانه وقفقاز طرفدارروش جکومتی ترکیه بودند ودر عین حال نیز مخالف اسلام سیاسی بودند وبدین خاطر ازبرقراری روابط نزدیک با ایران اجتناب می کردند.